Daha önceleri beyaz unla birkaç focaccia denemem olmuştu. Gerçekten de istisnasız hepsi puf puf yapıları ve mis kokularıyla gayet cezbedici ve tatmin edici lezizlikte ekmekler olmuşlardı. Her seferinde aynı tarifi kullanıyordum, bu sefer yine aynı tarifi tam buğday unuyla denemek istedim. Malum evde minik bir kuzumuz var ve birçokları gibi organik tam buğday unuyla anne olunca tanışanlardanım. Aslında çok da iyi anlaşamıyoruz kendisiyle normalde ama bu sefer elektriğimiz tuttu. Şaka bir yana geçenlerde ekmek yoğurmayla ilgili bir püf noktası kulağıma çalınmıştı. Ekmek hamurunun yeterince yoğurulup yoğurulmadığını kontrol etmek için hamurdan bir parça koparmaya çalışıyoruz. Eğer hamur kolayca yırtılırsa durum nanay, yani o hamur yeterince yoğurulmamış ve "yorulmamış" demek. Ama eğer koparmaya çalıştığımız parça hamurda kalmak istiyor ve lastik gibi uzuyorsa doğru yoldayız demek. Bu noktadan sonra yoğurmayı bırakabilirmişiz. Ben de bu sefer hamurumu yeterince "yormaya" dikkat ettim ve böylece tam buğday unuyla samimiyetimi ilerletmiş oldum.
Ekmek yapmak çok az sayıdaki temel malzemelerle hazırlanan, kolay görünen fakat aslında hakkını vermesi hiç ama hiç kolay olmayan bir yiyecek. Bence ekmek yapmak için doğru reçeteden ziyade bolca pratiğe ihtiyaç var (çuvaldızı başkasına batırmadan önce iğneyi kendime batırdığım görülsün lütfen). Siz hamuru yoğurdukça o da sizi "yoğuruyor" bir bakıma. Özlü sözümle birlikte şahikaya ulaşan giriş yazımı burada sonlandırıyor, tarifime geçiyorum.
Malzemeler
-3 bardak tam buğday unu
-Yarım paket (21 gr.) yaş maya (veya bir paket kuru maya)
-1/2 tatlı kaşığı tuz
-1 bardaktan biraz az su
-3 kaşık süt (suyla birlikte 1 bardağı tamamlayacak)
-3 kaşık sızma zeytinyağı
-1 tatlı kaşığı bal veya şeker
üzeri için:
-sızma zeytinyağı
-deniz veya kaya tuzu
-kekik / fesleğen
1) Ilık süt ve su karışımının içine mayayı elinizle parçalayarak atın. Mayanın aktive olması için şeker veya bal ekleyin. Kaşıkla karıştırın, 10 dk kadar bekleyin.
2) Geniş bir kasede unla tuzu karıştırın. Ortasını açın. Zeytinyağını ve mayalı karışımı dökün.
3) Çırpıcınızın hamur karıştırma aparatıyla (spiral şeklinde olan) malzemeler toparlanana kadar çırpın. Daha sonra un serpilmiş tezgaha hamuru alıp iyice yoğurun, gerektikçe azar azar un ekleyin.
4) Hazırladığınız hamuru yuvarlayıp yağ gezdirdiğiniz kaseye koyun, kasenin üzerini hava almayacak şekilde sıkıca streç filmle kapatın. Karanlık ve ılık bir yerde hamurun hacmi iki katına çıkana kadar (en az 1-1.5 saat) mayalanmaya bırakın.
5) Mayalanan hamuru unladığınız tezgaha alıp biraz daha yoğurun ve hamurunuza 1 cm kalınlığında yuvarlak bir şekil verin. Unladığınız fırın tepsinize koyun ve yine üzerini örterek yarım saat daha ılık bir yerde mayalayın.
6) Parmak uçlarınızla derin çukurlar açtığınız hamurunuzun üzerine zeytinyağı sürün, kekik veya fesleğen ve deniz tuzunu serpin.
7) Önceden 230 dereceye ısıtılmış fırında yaklaşık 20 dk pişirmeniz yeterli olacaktır.
8) Fırından çıkan ekmeğinizin üzerine nemli bir bez örtüp 15 dk kadar dinlendirin ki üstü kuru kalmasın.
Fotoğrafta focaccia'nın dörtte birlik kısmı görünüyor, çünkü fotoğrafını çekemeden kalanını yedik. Ayrıca aklınızda olsun focaccia, üçüncü gününde kuşlara yem olacak kıvama geliyor, bir an önce tüketmekte fayda var.
Ekmeğin yanında duran ise yine minigurme'de görüp denediğim ve tek kelimeyle aşık olduğum zeytin ezmesi tarifi. Yapılışı pek kolay. 30 adet çekirdeği çıkartılmış siyah zeytin, 8 adet ceviz, bir çimdik kimyon, bir çimdik karabiber, biraz kekik, 1-2 kaşık sızma zeytinyağıyla birlikte rondodan geçiriliyor ve ta-ta! Sıcacık focaccianızın üzerine sürün ve önce çocuğunuza yedirin, sonra kendiniz yiyin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder